Van oma naar nu
De bordenwand was decennialang het symbool van een ouderwets interieur, en is inmiddels terug — alleen anders ingevuld. Waar het vroeger om series ging, gaat het nu om samenstellingen: handgevormde schalen naast een oud bord, verschillende maten, en veel muur ertussen.
Dat verschil is precies waarom het werkt. Een symmetrische wand vol identieke borden leest als vitrine; een losse groep van vijf of zeven leest als iets dat verzameld is.
Oneven aantallen en verschil in maat
Drie, vijf of zeven stuks oogt levendiger dan vier of zes, omdat het oog geen symmetrie kan maken en blijft kijken.
Werk daarbij met minstens twee formaten. Eén groot bord als anker en daaromheen kleinere stukken geeft een hiërarchie; allemaal even groot wordt een raster. Houd tussen de borden ongeveer vijf tot tien centimeter aan, en houd die afstand overal gelijk.
Bevestiging: de veerhouder of de zelfklever
De klassieke bordenhanger is een verende beugel die om de rand klemt. Die werkt goed bij borden met een echte rand, maar de veer laat op den duur een streepje na op het glazuur.
De schijf die u met een vochtig gemaakte lijmlaag op de achterkant plakt, is onzichtbaar en houdt verrassend goed, maar wel op één voorwaarde: de achterkant moet ongeglazuurd of ruw zijn. Op een spiegelglad geglazuurd bord laat hij op een warme dag los, en dat merkt u aan de scherven.
Wat u ophangt en wat u niet ophangt
Kijk voor u iets ophangt naar de achterkant. Zit er al een oud haakje op met verroeste lijm, dan is dat een aanwijzing dat het eerder is gevallen.
Antieke of beschilderde borden met vergulde randen kunnen niet tegen langdurige zon — het goud verkleurt en het glazuur krijgt haarscheurtjes. En hang niets waardevols boven een bank of bed: keramiek dat valt, valt altijd op de slechtst denkbare plek.
Meer dan borden
Onder keramiek aan de muur vallen ook wandvazen, kleine schalen op een plankje en handgevormde tegels. Die laatste zijn een aardige tussenvorm: u lijmt ze op een paneel en hangt het paneel op, zodat u ze later kunt verplaatsen zonder de muur te beschadigen.
Zelfgemaakt werk hoort hier goed thuis, en dat maakt het een van de weinige categorieën wanddecoratie waar onregelmatigheid een pluspunt is.
Combineren met de rest van de muur
Keramiek is klein en heeft rust nodig; het verliest het van een grote ingelijste foto ernaast. Geef de bordengroep dus een eigen muur, of houd flink afstand tot ander werk.
Tegen een gekleurde muur komt wit en beige aardewerk het beste uit. Op wit verdwijnt het, en dat is de meest gemaakte fout — zie accentmuur: verf, behang of niets.
